به مادرم واستاد نوری

برای من"نوری" یعنی"جان مریم"........مادر نازنینی که اسمش مریم بود....یک روز اردیبهشتی تصمیم به رفتن گرفت....هفت روز بعد از کوچ کردنش تولد دخترش بود......باز هم یک روزاردیبهشتی بود و دخترکی که دیگه راستی راستی تو این دنیا تنهای تنها شده بود.....تصمیم گرفت که بره سر کارکه زنگ در رو زدن.......باور کردنی نبود.....همکارای دخترک اومده بودن دنبالش با یک بغل گل مریم............اومده بودن که ببرنش سر کار......دخترک نشست تو ماشین و این "نوری" بود که جان مریم می خوند

نازنین نوری بزرگ: برای همه باقی عمرم یاد مادرم با صدای تو و گل مریم عجین شده ............مادر که دیگه با من نیست.....ولی تو بودی و گلهای مریم .... حالا تو هم نیستی....من موندم و گلهای مریم...... یک روز می رسه که من هم نیستم

راستی! فکر می کنی که اون بالا بالاها بشه یک روز ازت وقت بگیرم و دست مادرم رو بگیرم و بیام پیشت که برامون "جان مریم" بخونی؟ قول میدم که واست یک بغل مریم هم بیارم.......خبرم کن....